Kami, badan-badan NGO dan persatuan yang perihatin menggesa Kerajaan menghentikan penswastaan yang akan dilakukan terhadap pentadbiran pembekalan air di negara mi.

Penswastaan air yang melibatkan ‘kerjasama’ swasta-awam memerlukan sistem pembekalan air diatur mengikut peraturan pasaran bagi menjana keuntungan. Ternyata, air - sumber kehidupan, satu elemen yang kita miliki bersama - akan berubah menjadi satu komoditi yang menguntungkan. Perniagaan sektor air dianggarkan bernilai antara RM 52 dan RM 77 bilion.

Penswastaan air akan menyebabkan kenaikan tariff, berkecenderungan untuk memutuskan bekalan bagi menentukan bayaran bil, dan berlakunya pemindahan air dari komuniti miskin ke komuniti kaya dan dari kawasan luar Bandar ke Bandar . Kami khuatir sekiranya syarikat air tersebut akan memperkenalkan kad pra-bayar, dimana amalan pembayaran ini boleh memaksa kumpulan yang lemah untuk mencari sumber air yang tercemar.

Keluarga miskin akan terpaksa membuat pertimbangan atau pilihan antara air, makanan, pendidikan dan perubatan, hingga menjejaskan kualiti kehidupan mereka. Kerana semuanya itu memerlukan kewangan yang tinggi. Secara keseluruhannya, orang miskinlah yang akan menerima kesan yang paling buruk dari penswastaan air ini.

Penswastaan air juga bermaksud bahawa keputusan yang diambil berkaitan dengan pembekalan air akan berdasar kepada memaksimakan keuntungan dan bukannya kepada kepentingan kesihatan umum, keadilan sosial dan ketahanan persekitaran alam. Oleh itu, pentadbiran pembekalan air di negara in mesti berada dalam tangan sektor awam, (iaitu kerajaan).

Kerajaan berkewajipan untuk melindungi, memaju dan merealisasikan hak asasi manusia terhadap air. Berdasarkan pada Komen Umum No. 15, Bangsa-bangsa Bersatu dengan jelas menyatakan bahawa akses kepada air adalah satu hak asasi manusia, hak yang diperlukan daripada keperluan yang lain. Akses kepada air adalah satu tanggungjawab yang ada unsur undang-undang yang harus dipikul oleh pihak kerajaan.

Dengan itu, pihak NGO mencadangkan bahawa kerajaan mesti menyusun pentadbiran pembekalan air melalui satu strategi alternatif, iaitu perkongsian awam-swasta. Ianya boleh disusun mengikut pengalaman dari Perbadanan Bekalan Air Pulau Pinang (PBAPP) yang telah mencapai kejayaan. PBAPP ini adalah pembekal air yang amat efisyen dan menguntungkan pada kadar yang dapat diterima oleh awam.

‘Model’ PBAPP mi menentukan bahawa pentadbiran pembekalan air ini kekal dalam tangan sektor awam. Pada Januari 2005, kerajaan negeri Sarawak mengumumkan bahawa mereka akan mengikuti jejak langkah PBAPP, satu-satu inisiatif yang harus di ikuti oleh pembekal air dari negeri lain.

Kesimpulannya ialah kami yakin bahawa penswastaan air yang berlaku adalah berdasarkan keuntungan semata-mata bukanya kerana kepentingan masyarakat serta mengenepikan hak setiap rakyat mendapat sumber air. Ianya hanya akan memaksimakan kepentingan peniaga dan bukan rakyat. Oleh itu, kami menggesa pihak kerajaan menghentikan usaha penswastaan air.

Kenyataan bersama dengan NGO yang lain.

Azizuddin Ahmad
Setiausaha Agung ABIM



Joint NGO Statement on Stop Water Privatization in Malaysia

We the undersigned Organisation want the government to stop the imminent privatization of the water supply management in the country.

We want the government to stop the imminent privatization of the water supply management in the country.

Water privatization involving private-public arrangements involves organizing the water supply system around the rules of the market to generate profits. Here, water - a source of life, a common good that belong to all - will be transformed into a profitable commodity. The water sector is estimated to be worth between RM 52 and RM 77 billion.

Water privatization will entail tariff hikes, an increasing tendency to resort to disconnections to ensure payment of bills, and the transfer of water from poor to rich communities and from rural to urban areas, We fear that water companies will introduce pre-paid cards, a payment practice that might force vulnerable groups to turn to contaminated water sources. Furthermore, poor families will be forced to make trade-offs between water, food, education and health care, jeopardizing their quality of life. Collectively, water privatization will hit the poor hardest.

Furthermore, water privatization will ensure that decisions relating to water provisioning will be based on profit maximization and not on public health, social equity and environmental sustainability.

The management of water supply in the country must remain in the hands of the public sector. The government needs to protect, promote and realize the fundamental human rights to water. The United Nations General Comment No 15 unambiguously states that access to water is a fundamental human right, a right that is a prerequisite to the realization of all other rights. In addition, access to water is a legally binding responsibility for which the state is held accountable.

We propose that the government organize the management of water supply on an alternative strategy, namely public-public partnerships. It can be organized around the experience of the highly successful Perbadanan Bekalan Air Pulau Pinang (PBAPP). The PBAPP is a highly efficient, profitable water provider supplying affordable water to the public.

The PBAPP ‘model’ ensures that the management of water supply remains in the hands of the public sector. In January 2005, the Sarawak state government announced that it would emulate the Penang experience, an initiative that should be followed by other state water utilities.

In conclusion, we are convinced that water privatization is about making money and not ensuring that people and citizens have access to water. It promotes the interests of business and not the rakyat. Thus, we ask the federal government to abandon the water privatization exercise.